Een mooie, maar moeilijke voetbalvraag: Welke doelman speelde op een WK toen hij onder contract bij GA Eagles stond? In veel huiskamers hoor je het kraken en zal het lang stil blijven. “Ah, één tip? We mogen toch wel één tip? Oke, de eerste, maar ook gelijk de laatste tip: WK 1994. Dan begint er wat te dagen. Nigeria? Ja, dat dacht ik wel Nigeria! Dan moet het Peter Rufai zijn! Hehe, moest dat nu zo lang duren?” Hij speelde slechts twaalf duels in Deventer, maar is wel een interessante ‘reiziger’.

Peter Rufai is van 1963 (inmiddels 48 jaar oud). Geboren in Lagos te Nigeria en zoon van de stamkoning van de stadsregio Idimu (in Lagos). De doelman wilde liever keepen, dan de ‘koningszoon’ uithangen. Daarom start hij in 1980 (op zeventienjarige leeftijd) in eigen land bij Stationery Stores Lagos, met de mooie bijnaam de Vlammende Flamingo’s. Met deze Flamingo’s won de uitblinkende Rufai de Nigeriaanse beker in 1983. Na vijf seizoenen maakt de doelman een binnenlandse transfer naar Femo Scorpions Enuwa. Dit avontuur duurt één seizoen, er komt namelijk een aanbod uit buurland Benin voorbij. Rufai vertrekt op 22 jarige leeftijd naar Dragons L’oueme. Bijzonder aan de transfer is dat Rufai de eerste Nigeriaanse doelman op dat moment is, die in het buitenland gaat keepen. Na twee seizoenen wordt het tijd om Europa te ‘veroveren’. Inmiddels is het 1987 en lukt het Rufai om voet aan de grond te krijgen bij het Belgische SC Lokeren. De club draait met de Nigeriaanse doelman vier magere seizoenen onderin de middenmoot van de Belgische hoogste klasse.

Mooi in het verlengde (ook qua uitspraak) gaat Rufai in ’91 naar SK Beveren. De club die tegenwoordig door het leven gaat als Waasland Beveren, eindigt in ’92 en ’93 met Rufai beide seizoenen als middenmoter (een twaalfde en achtste plaats) in de Belgsiche Eredivisie. In seizoen 93/94 maakt Rufai (in de aanloop naar het WK 1994) de keuze om naar Nederland te komen. GA Eagles, dat op dat moment in de Eredivisie voetbalt, wordt zijn basis. Slechts twaalf wedstrijden kan Rufai in Deventer excelleren. Go Ahead Eagles gebruikt in dat Eredivisie seizoen drie keepers. Het begon met Frank Ensink, maar koos in de tweede wedstrijd al voor Peter Rufai. Vervolgens keepte ook Jan Bos nog meer dan tien wedstrijden. Alle drie keepers kwamen duidelijk aan bod dat seizoen. Na het WK 1994 vertrekt de doelman naar het zuiden van Europa, naar Portugal: SC Farense. Deze club bracht hem waarschijnlijk het meeste voetbalplezier in zijn carriere. In anderhalf jaar haalde de doelman met zijn team hier voor het eerst in de historie van de club een ticket voor Europees voetbal. In 1997 heeft het Spaanse Hercules Alicante hem nodig om degradatie uit de hoogste divisie te voorkomen, dit lukt helaas niet. Zijn interesse in Spanje is echter wel gewekt door het grote Deportivo la Coruna. In twee seizoenen La Coruna is Rufai vooral reserve-keeper.

Na La Coruna restte Rufai nog één seizoen in Portugal, waar de doelman weinig speelde als tweede keuze voor Gil Vicente FC.

Peter Rufai als Nigeriaans doelman actief op het WK van 1998 tegen Denemarken.

Ruim 60 interlands

Ver voordat Peter Rufai in Deventer bekend wordt, in 1983, start de interlandcarriere van de doelman. Slechts drie seizoenen nadat hij begon met professioneel keepen, slaagde de doelman er al in om lid te worden van de nationale selectie van Nigeria. Met de bijnaam ‘Dodo Mayana’ debuteerde hij op 18 februari 1983 in een oefeninterland tegen Egypte. Rufai kwam in totaal tot 65 interlands en scoorde zelfs éénmaal uit een penalty (in het kwalificatieduel tegen Ethiopië, 1993). Één van de hoogtepunten voor Nigeria is de winst van de Afrika Cup in Tunesië in 1994. In datzelfde jaar komt Rufai (als aanvoerder) met Nigeria naar het WK van 1994 in Amerika. Nigeria weet door te dringen tot de laatste 16 landen op het toernooi, maar Robert Baggio gooit namens Italië Rufai’s WK-droom aan duigen.

In 1998 op het WK in Frankrijk weet Rufai na een rommelige aanloopperiode toch een basisplek te veroveren op het hoofdtoernooi. Rufai haalt opnieuw de tweede ronde en wordt hierin door Denemarken (1-4) uitgeschakeld. Na het toernooi van 1998 stopt de interlandcarriere van Rufai.

Rufai (bovenin rechts) als aanvoerder van de Nigeriaanse ploeg op het WK’94

Het leven na de handschoenen

In 2003 begint Rufai een keepersschool in Spanje. Tevens studeert de ex-doelman af in sportwetenschappen. Momenteel organiseert Rufai wereldwijd voetbalclinics (o.a. Nigeria, Spanje en België). Rufai woont momenteel in Antwerpen.