5 oktober 2013 Lees Meer →

WDHP (21): De spelerspas op de plaats

De afgelopen maand hebben we in het amateurvoetbal kennis gemaakt met verscherpte controle op de spelerspas. Zelden heb ik een maatregel zo versoepeld zien worden in één maand tijd.

Het begin was direct al ergerlijk. In de eerste competitiewedstrijd moesten we van de dienstdoende (ambitieuze) leidsman in de rij staan, om per speler (per pasje) te checken of het daadwerkelijk overeen kwam. En wat denk je? Het klopte ook nog! 22 spelers en 22 pasjes allen correct, ongelooflijk! Het zal mij benieuwen of er dit seizoen één scheidsrechter is die een verschil constateert.

Deze check betekende overigens ook dat we vijf minuten eerder op het veld moesten staan. Toch was dit alles nog niet het meest irritant, dit was namelijk het wisselen. Bij iedere wissel moest de inkomende speler zijn pasje aan de scheidsrechter laten zien, deze stond toevallig iedere keer op 50 meter van de middellijn. De speler die in het veld kwam, moest zijn pasje laten zien en weer terug naar de bank om het pasje weer terug te geven aan zijn leider. Erg efficiënt allemaal. Ik kan me voorstellen dat als je voorstaat, je graag gaat wisselen, je bent zo 2 minuten verder!

Tweede competitie-wedstrijd: Pasje in de hand, voordat we het veld op gaan. Globale check door de scheidsrechter: ‘Ziet er goed uit’. In de derde wedstrijd werd niet meer gecontroleerd op de wisselspeler die het veld inkwamen. En gisteren (vierde competitiewedstrijd), vraag ik me af of de scheidsrechter de pasjes überhaupt wel onder ogen heeft gehad.

Natuurlijk moet men zich aan de regels houden en moet je ingeschreven zijn als je wilt voetballen. Je mag niet meedoen als je geschorst bent of als je eigenlijk bij een andere club voetbalt, maar moet 99,99% van de amateurvoetballers daar onder lijden? Ik zeg spelerspassen in een mapje en ter inzage aan de scheidsrechter geven. Vroeger …

WDHP (Wie de handschoen past) is een column van Tom Vastenavond (Eindredacteur SallandVoetbal), editie 21 oktober 2013